Co zrobić, gdy rodzice stosują przemoc? Gdzie szukać pomocy?

To, że rodzice cię biją, nie jest twoją winą. Masz prawo do bezpieczeństwa i pomocy. Jeśli teraz grozi ci krzywda, wyjdź w bezpieczne miejsce i zadzwoń pod 112. Możesz też skontaktować się z bezpłatnym Telefonem Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111.

Jeśli jesteś w bezpośrednim niebezpieczeństwie, dzwoń pod 112. Nie musisz najpierw uzyskać zgody rodzica ani czekać, aż przemoc się powtórzy.

Co zrobić, gdy rodzice stosują przemoc?

Postępuj według kolejnych kroków. Najważniejsze jest twoje życie i zdrowie, a nie rzeczy, które zostaną w domu.

1. Jeśli możesz, odejdź od osoby, która cię krzywdzi. Przejdź do miejsca, w którym są inni ludzie, wyjdź do sąsiada, sklepu, szkoły albo innego bezpiecznego miejsca.
2. Zadzwoń pod 112, jeśli przemoc trwa, ktoś ci grozi, masz obrażenia albo boisz się, że sytuacja zaraz się pogorszy. Powiedz, gdzie jesteś i co się dzieje.
3. Jeżeli nie możesz wykonać połączenia, napisz do zaufanej osoby. Może to być nauczyciel, pedagog, psycholog szkolny, krewny, sąsiad albo rodzic kolegi.
4. Nie czekaj, aż rodzic „się uspokoi” lub obieca, że to się nie powtórzy. Każdy przypadek przemocy zasługuje na pomoc.

Jeśli nie możesz bezpiecznie rozmawiać, prześlij krótką wiadomość, na przykład: „Jestem w niebezpieczeństwie. Rodzic mnie bije. Zadzwoń po policję. Jestem pod adresem…”. Jeżeli możesz, podaj dokładny adres.

Gdzie szukać pomocy?

Poniższe numery są przeznaczone do różnych sytuacji:

Niebieska Linia nie zastępuje numeru alarmowego. Jeżeli ktoś właśnie cię bije albo grozi ci poważną krzywdą, najpierw zadzwoń pod 112.

Możesz też powiedzieć o przemocy nauczycielowi, wychowawcy, pedagogowi lub psychologowi szkolnemu. Nie musisz mieć dowodów ani samodzielnie znać przepisów. Dorosły powinien pomóc ci skontaktować się ze służbami i zadbać o twoje bezpieczeństwo. W takiej sytuacji może zostać uruchomiona procedura Niebieskie Karty, w ramach której różne instytucje współpracują, aby zatrzymać przemoc.

Co zabrać, jeśli musisz wyjść z domu?

Jeśli masz chwilę i możesz zrobić to bezpiecznie, zabierz tylko najpotrzebniejsze rzeczy:

• telefon i ładowarkę
• klucze
• leki, które przyjmujesz
• wodę i coś do jedzenia
• dokument tożsamości lub inne dokumenty, jeśli są łatwo dostępne

Nie wracaj po rzeczy, jeśli wiąże się to z ryzykiem. Najważniejsze jest, żebyś znalazł lub znalazła się w bezpiecznym miejscu. Możesz udać się do sąsiada, krewnego, szkoły, komisariatu Policji albo innej placówki, w której są zaufani dorośli.

Przemoc to nie tylko bicie

Przemoc domowa może oznaczać także wyzywanie, poniżanie, grożenie, zastraszanie, izolowanie od bliskich, zaniedbywanie, zmuszanie do zachowań seksualnych lub odbieranie potrzebnej opieki. Przemocą może być również kontrolowanie przez wiadomości i internet, czyli cyberprzemoc.

To, że rodzic mówi, iż „wychowuje cię” albo że „zasłużyłeś lub zasłużyłaś”, nie usprawiedliwia krzywdzenia. Za przemoc odpowiada osoba, która ją stosuje. Nie odpowiadasz za jej złość, zachowanie ani decyzje.

Komu możesz powiedzieć?

Wybierz jedną osobę dorosłą, przy której czujesz choć trochę bezpieczeństwa, i powiedz wprost: „Rodzic mnie bije” albo „Boję się wrócić do domu”. Jeśli pierwsza osoba ci nie uwierzy lub nie zareaguje właściwie, powiedz następnej. Nie oznacza to, że przesadzasz. Czasem trzeba poprosić o pomoc kilka razy, zanim informacja trafi do osoby, która podejmie działanie.

Możesz też zgłosić się do lekarza, jeśli masz obrażenia. Powiedz, jak powstały. W sprawie przemocy wobec dziecka może zostać zawiadomiony także sąd rodzinny. Instytucje, takie jak Policja, szkoła, pomoc społeczna i sąd rodzinny, mają narzędzia, aby chronić dziecko.

Nie musisz rozwiązać całej sytuacji samodzielnie. Zrób jeden krok teraz: zadzwoń pod 112, napisz do zaufanej osoby albo skontaktuj się z numerem 116 111.

Jeśli ten tekst dotyczy ciebie i jesteś teraz w bezpośrednim zagrożeniu, przerwij czytanie i zadzwoń pod 112.